Expeditie Natuurpunt 2022

Met Natuurpunt Poperinge – Vleteren nemen we deel met een fietsteam ‘de Heelhorzen’ en een wandelteam 'de Géspieten' aan de ‘Expeditie Natuurpunt 2022’ op 25 & 26 juni. Zij fietsten en wandelen voor ons aankoopproject ‘De Heidebeek’ in Poperinge.

Het fietsteam: Jeroen Vandermarliere, Ludwig Reynders, Ivo Vandenbroucke, Hans Vandenbroucke Geert Coudijzer (coach).

Het wandelteam: Hein Kesteloot, Hilde Marchand, Tine Wyffels, Filip Dejaegher, Natalie Top. 

Wanneer Natuurpunt een natuurgebied aankoopt, wordt een deel daarvan betaald met subsidies. Voor de rest staat Natuurpunt zelf in. Het geld dat voor Expeditie Natuurpunt wordt ingezameld, dient hoofdzakelijk om aangekochte gronden te financieren. Dat kan zijn voor een natuurgebied dat al aangekocht is of voor een nieuwe lap grond aan een bestaand natuurgebied. Voor onze afdeling is dit het ‘Heidebeek’aankoop project.

Door aankopen langs de Heidebeek in Poperinge (Haringe – Watou) willen we deze prachtige vallei uitbouwen tot een volwaardige beekvallei, waar natuur en landbouw elkaar kunnen verweven tot een prachtige beekvallei en waar het in de toekomst heerlijk vertoeven zal zijn als wandelgebied, voor jou en jouw familie en vrienden, waarbij je zal kunnen genieten van de diverse fauna en flora,… en het gezang van de geelgors.

Meer lezen: https://www.natuurpunt-poperinge-vleteren.be/heidebeek

Wijnverkoop

Ook kan je onze fietsteam en wandelteam steunen door aankoop van  bio-wijnen en of appelsap (tuinsappen Lombarts Calville), ideaal voor deze lente en zomer. Laat het u alvast smaken !

Biologische rode wijn Pablo Claro Tempranillo 2020: 100% Tempranillo – biodynamische wijngaard op 800 meter – s’nachts geoogst – Tierra de Castilla. Elegant fruitboeket, de mond geeft lekker zachte en sappige toetsen van rijpe rode vruchten. Een prima wijn voor tal van gelegenheden.

Biologische Pablo Claro Chardonnay 2020: 100% chardonnay (biodynamische wijngaard op 900 m hoogte – s’nachts geoogst – Tierra de Castilla). Mooi en zuiver fruitboeket met toetsen van steenvruchten, rode appel, en exotisch fruit. De mond is heel sappig en fris met terugkerende accenten van abrikoos, witte perzik, rode appel en ananas. Elegant en toegankelijk profiel, met een bijzonder fraaie frisheid voor de regio. Een prima wijn voor tal van gelegenheden

Bestel je wijn of appelsap om ons te steunen? Klik op deze link om te bestellen.https://forms.gle/MqNuH5a7nGvtKGUK8
 
 

grijze wouw in Stavele

Onlangs (januari 2021)werd een grijze wouw waargenomen in Stavele langs de Ijzer. Dit is wel een uitzonderlijke waarneming voor de regio en werkingsgebied van onze afdeling.

De grijze wouw heeft in feite weinig verwantschap met zijn naamgenoten rode wouw en zwarte wouw. Deze soort is een aparte groep binnen de havikachtige roofvogels. De grijze wouw is kleiner dan de ‘echte’ wouwen zoals rode- en zwarte wouw. Bidden (zoals torenvalken) is ook een typische jacht methode van deze grijze wouw. De vogel is van boven blauwgrijs, met zwarte armdekveren en zwarte handpennen. De kop is wit met een zwart masker rond de ogen.

De grijze wouw komt algemeen voor in Afrika, maar lijkt langzaam maar zeker een opmars bezig richting Europa, zowel in Spanje als in Frankrijk zijn al broedgevallen genoteerd van deze bijzondere vogel. Voor België en Nederland zijn het eerder losse sporadische waarnemingen. Alhoewel er vorig jaar al een koppeltje aanstalte maakte tot nestbouw in de Hoge Venen.

Foto: Marie-Paule Leleu

Aarde aan de dijk

AARDE AAN DE DIJK! pleit voor een betonvrije IJzeroever en een bijsturing van de werken! 
In opdracht van de Vlaamse Overheid verhoogt de Vlaamse Waterweg de kwaliteit van jaagpaden in functie van een betere fietsmobiliteit. Zo is ook de linkeroever van de Ijzer tussen Roesbrugge en Stavele in dit plan goedgekeurd. Het gaat om een vrijgemaakt budget van 815.000 euro. Na de herinrichting zou de Provincie West-Vlaanderen instaan voor het beheer ervan. 
Daar waar de betreffende IJzeroever op vandaag vooral als een wandeltracé wordt gebruikt, beoogt het structureel herstel vooral een betere fietsbaarheid. Daarom wordt het verweerde asfaltstrookje over een afstand van 4800 meter vervangen door twee meter brede, betonnen prefabplaten, de wandelbrugjes aangepast en het jaagpad over een totaal van 850 m landinwaarts opgeschoven. Deze besluitvorming werd genomen in overleg met Westtoer, Erfgoed en Agentschap voor Natuur en Bos.  
In deze besluitvorming werd noch burger, noch het relevante middenveld geconsulteerd! Omdat  participatie belangrijk is, werd  AARDE AAN DE DIJK! opgericht.
Het is een tijdelijk platform waarbij volgende organisaties zich verenigd hebben:  Grote Routepaden West-Vlaanderen, Natuurpunt De Bron vzw, Werkgroep Trage Wegen De Bron, Trage Wegen IJzergemeenten en vzw Trage Wegen. 
AARDE AAN DE DIJK! beaamt de noodzaak van herstel van de ernstig beschadigde en onveilige toplaag van het jaagpad. Ook voor wandelaars. Het recreatief medegebruik door fietsers wordt er momenteel gedoogd. Dat is best oké want dit bevordert immers het draagvlak voor onze trage wegen. 
AARDE AAN DE DIJK! is echter niet akkoord met de genomen beslissing om onze natuurrijke en van rust gezegende IJzeroever met beton aan te kleden. 
Het platform verduidelijkt met onderstaande argumenten haar standpunt.  
DE ROEP NAAR ONVERHARD…  
Wandelnetwerk IJzervallei, GR 130, GR5A , Europese wandelroute E2 , Brouckmolenwandelroute, Westhoektrail Roesbrugge-Pollinkhove :  allemaal wandelproducten die deels of soms helemaal geënt zijn op het wandelpad langs de boven-IJzer. Dat in verhard(end) (West-)Vlaanderen het ook in de noordelijke Westhoek zoeken is naar ‘zacht’ bewijzen volgende cijfers: op het wandelnetwerk IJzervallei (125km) is op Vlaamse bodem slechts 15km (12%) onverhard, voor de Brouckmolenwandelroute (8,5km) is dat 900 m en de belbuswandeling/Westhoektrail tussen Roesbrugge en Pollinkhove telt op haar 12 - weliswaar volledig autovrije - kilometers slechts 1,2 km onverhard. 
Betonstop indachtig vraagt AARDE AAN DE DIJK!: 
vervang de oude asfaltstrook door half verhardende materie en vermijdt 9600m² of bijna 1 ha extra verharding. En dit voor de huidige maximale breedte van 1,3 meter. 
DE WANDELAAR ALS NORM…  
Al stelt De Vlaamse Waterweg dat na herstel het jaagpad een wandelpad blijft, de keuze voor een breedte van 2 meter (officiële breedte voor een tweerichtingsfietspad) bevestigt niettemin de onderliggende ambitie om vooral de fietser te willen bedienen. De voorziene verharde breedte zal ongetwijfeld de fietssnelheid in de hand werken. Neem daarbij de vrij bochtige loop van de IJzer en het toenemend aantal aangedreven fietsen en het onveiligheidsgevoel zal steeds aanwezig zijn. Niet in het minst als men met kinderen aan het wandelen is. En wat als ook wielertoeristen en gemotoriseerde tweewielers dit nieuwe traject ook gaan ontdekken? 
Er is bovendien voor fietsers een aangename en veilige en dus volwaardige fietsverbinding tussen Roesbrugge en Stavele aanwezig op de rechter valleiflank via de knooppunten 9, 57, 64 en 62. Op het geasfalteerde jaagpadstrookje tussen Stavele en Elzendamme/Fintele kan de beleving van de bovenloop van de IJzer alsnog worden meegenomen tijdens een fietstocht. De breedte garandeert hier de snelheidsbalans tussen fietser en wandelaar.  
Daarom vraagt het platform om ook omwille van veiligheid en voldoende fietsalternatief geen volle verharding toe te passen.  
GEEN DEGRADATIE MAAR OPWAARDERING…  
De bovenloop van de IJzer is niet alleen een belangrijke groen-blauwe recreatieve as. Ook de natuur-en landschapswaarden zijn een belangrijke drager van de kwaliteitsbeleving ervan. Fauna en flora vinden er de ruimte om zich te ontplooien. Het aanliggend natuurgebied van De Gatebeek en het beheer met schapen en sociale tewerkstelling versterken het ecologisch belang van deze groene corridor. Het jaagpad is dan ook een ideale locatie om op trage wijze natuur te beleven. Bovendien blijft - op 150 meter na - het jaagpad volledig toegankelijk bij de regelmatig voorkomende winterse overstromingen. Het is op Vlaams niveau dan ook uniek om dit natuurfenomeen te kunnen aanschouwen door kilometers lang (bijna) droog en dwars door het water te kunnen stappen. 
AARDE AAN DE DIJK! vraagt daarom om ook omwille van natuurbehoud- en -beleving het verhardingsoppervlak te beperken en te kiezen voor halfverharde materie, alsook voor een zeer beperkt gedeelte aanpassingen te voorzien om de toegankelijkheid bij overstroming te garanderen en zo nodig hiervoor de watertoetscompensatie te voorzien. 
Het staat immers als een paal boven water dat beton geen aarde aan de dijk brengt! 
De platformorganisaties vragen dus een aanpassing van de aanpassing en om vooral te kiezen voor een alternatieve ‘zachtere’ verharding. 
 
 

Kaasjeskruiddikkopje

Het kaasjeskruiddikkopje was een zeldzame verschijning in Vlaanderen, maar de ietwat onopvallende vlinder is aan een ware opmars bezig! Steeds vaker wordt het vlindertje in tuinen waargenomen, tot in onze regio.

Hoe kan je het kaasjeskruiddikkopje herkennen? De voorvleugellengte van het kaasjeskruiddikkopje is ongeveer 14 mm. Het kaasjeskruiddikkopje heeft een onopvallende, bruine kleur, met verschillende donkere en lichtere velden. De achterrand van de achtervleugel lijkt een gekartelde rand te hebben. Kaasjeskruiddikkopjes hebben ongeveerde antennes, met een gehaakt sprietknopje. De onderkant van de achtervleugel is groenachtig wit, met witte vlekken. Het bruin dikkopje is een gelijkende soort maar heeft een minder grove tekening op de bovenkant van de vleugels.

Wat eet het kaasjeskruiddikkopje? De vlinder doet zich tegoed aan de nectar van verschillende planten.

Wat eet de rups van het kaasjeskruiddikkopje? De rups van het kaasjeskruiddikkopje vind je vooral op verschillende soorten kaasjeskruid en heemst terug.

Waar leeft het kaasjeskruiddikkopje? Tot de jaren 50 was de soort een zeldzame verschijning in Vlaanderen en Nederland. Sinds 2009 is de soort hier aan een stevige opmars bezig. Voor het eerst werd dan de voortplanting van de vlinder waargenomen in Vlaams-Brabant. Nu is de vlinder vrij regelmatig te zien in alle regio’s (tot diep in West-Vlaanderen) en ook in de voortplanting doet het kaasjeskruiddikkopje het goed. 

Hoe plant het kaasjeskruiddikkopje zich voort? De vlinder brengt hier twee, in sommige gevallen drie, generaties voort. De eerste generatie vliegt vanaf eind mei en plant zich bijna onmiddellijk voort. De tweede generatie vliegt in de zomer en plant zich ook nog eens voort. Het kaasjeskruiddikkopje overwintert als rups in de strooisellaag, pas in het voorjaar vindt de verpopping plaats.

Bron: Natuurpunt foto: Guido Quaghebeur

© Guido Quaghebeur (NP)
Komstraat 89 8970 Poperinge | 057 33 79 78 | Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Powered by LMD